bij en raad

de rups wilde een vlindermes zijn

insecten vond hij te gewoon

en in een buik kun je er alleen onder uit

ondanks zijn pasvorm bleef hij liever schoon

zodat hij vleugels maar vooral ook armen spreidt

overgave wilde hij

niet wachten in de buik

het blad dat ie at wilde ie zijn

omsloten door een handvat aan weerszij

bladeren dat deed ie

hij at liefdesbrieven en zoete liedjes

ik mis je

gegeven op een briefje

de rups hulde zich in de woorden van gisteren

zeiden

daar waar jij was

aan zijn en hij aan die van jou

hoe lang hij wachten zou

de rups wilde een bij zijn

dan wist hij raad met zijn buikgevoel

Smeltwater

Ik zie niks

de ramen zijn vet

de ramen zijn vet van het eten aan mijn vingers

van toen ik steeds keek of ze al op het pad stond

en ik dacht dat ik de bel hoorde

’T vlees moest uit de oven

Blad voor mijn deur als ik naar buiten wil

mijn koudwatervrees aangewakkerd door sneeuw op de kozijnen

vlokken opgestapeld als vuisten die me naar binnen drijven

om te ontvouwen tot armen.

stoffen stoelen met datzelfde erop want er heeft er op geen van vier één gezeten.

Laat staan 2 of een veelvoud daarvan

De tafel gedekt met zilver, bloemen en een kaars

als het een restaurant was zou ‘gereserveerd’ op een bordje op het blad staan

t kristal ooit opgedoft als het pak aan de hanger aan de deur van de kast

roos op het revers en de schouders;

nooit gedragen, slechts gepast

voor deze avond, Een corsage

in de colbertzak die licht bevlekt

van verwelkt blad en waterlelies

want we zouden nog gaan dansen 

’t vege lijf op de bank nog starend

naar de klok die zo min beweegt

als ik

ik had een maaltijd gemaakt en de wekker gezet

voor het geluid van haar vinger op de deurbel  

dat me nooit heeft gewekt

het is slechts de leiding die tikt, de waakvlam is uit

water dat van het plafond druipt

als ik

als ik had geweten dat ik zo lang ademloos zou wachten

diner voor 2

Het is inmiddels vlak voor achten..

Ik zie niks

harde waarheid

Spreken is zilver
zwijgen is goud
Het is de waarheid
Gestaafd

Hard en koud
Uit de doeken gedaan
Open baar
Op straat
Hij heeft de mond vol
Kiezen
of
Verzilveren?

picket

There’s a heart on a picket
Swaying like a pierced balloon
Stuck on the nail you thought
you painted over

Knock on
Would?

Sand and boiling water

The beach and the ocean meet more than a few times a day

Yet it never gets mundane

They love each other so much

When they meet they hug and wave

Every time we meet it feels that way

I love you like the dustbowl loves the rain

To make the wind and the people settle

The air thick with anticipation again

Stay, the only whistling is the kettle

Don’t you ever go away

If you’d ever leave

I’d be 40 acres and opportunity

Should you ever leave

We’d be remembered with candlelight vigils

Flame and smoke our eulogy

We’re here

Dancing like the sandstorm across the plane

Dancing like the flickering flame

All that whistles is the kettle

When the sand meets the water again

bevrijdingsdag 2018

Poster put up on a square in Eindhoven during Liberation day

Claustrofobie

Hij en zijn vrouw
kunnen niet per au-
to naar Frankrijk 
Belgie doet haar verdriet
Ze krijgt het benauwd zodra ze de grens ziet
Ze rijden daarom via Duitsland
vanwege haar Hugo Claustrofobie
De ironie ervan ziet ze niet

Ze is mijn typen

Ik sluit haar in mijn armen

Als een vogel haar jong

Vleugels gespreid

Pennen en dons

Onbeschrijfelijk

Als ik mijn kop verlies of juist niet

Heeft zij er velen waaruit ik dan kies

Ze heeft de woorden om me bij te voegen

en de ruimte daartussen waar ik kan vertoeven

komma, rust

Maak er geen punt van

Ze is aangeslagen en beroerd

het is zij die mijn woorden voert

Het is alsof t gedrukt staat

Ze is mijn typen

Die met elke slag een zijde omslaat

Tide... a poem over a soundscape

Listen to Tide, a poem I read over a soundscape

Drop me a line

You draw her up

then into

your drawer

With lights

to ball up together

neatly aligned

like socks

blues and whites

cotton and wools

anything that mocks

The cleanliness of new

or just as good

when dirty and used

Clothing becomes laundry

Thrown aside without identity

Hampered and rid of all use

You draw her up

at the door

You draw attention,

let her in

Wash away the filth and sin

Forget mud, blood, grass stains

Let’s spin

merrily, whizz until tumble remains

Let’s hang out

Drop me a line

Then side by side

Neatly aligned

I got your back and

you got mine

Three sheets to the wind

‘T was quite the ride

Let’s hang out to dry

The cleanliness of new

or just as good

has left us smooth

like how’d you do 

let’s convert and converse

lie in my closet or chest

of drawers 

I’ll tell you mine to blues in a verse

For fun while we rest

Come

Forth and reverse

Sunflower mourning

She has eyes like hurricanes
and with every gaze
she rustles our leafs
And as she leaves
she shakes
all out of place

She has eyes like sunflowers dried out
and she can’t stop the seeds from falling
Defaced because she sungazed
The purse of her mouth lets water out
when the levies break
she speaks not but gravitates
towards what should shoot and sprout
bloom dripped off her cheeks
copper tones on patchy sheets
She seems unfazed facing the heat
But sheds tears with her head in the clouds
Feels it’s going nowhere but round
as she tries to rest her head on beds
stuffed with shells, gunshots and flashbangs
the world scorched at her feet
She no longer gazes but faces down
Sunflower mourning